დამანებეთ რა თავი. როდის უნდა მორჩეთ ჩემ დადანაშაულებას ყველაფერში. დეპრესიაში ყოფნა მაინც მაცალეთ. ამომასუნთქეთ.მერე კიდე მეკითხებით რატო მინდა გაქცევა? და დარჩენა რატო უნდა მინდოდეს? აქ არაფერი მაქ … რაც დამაკავებს….თავის დროზე ყველა ჩემ თავზე წინ დაგაყენეთ… მერე აღმოჩნდა რო ზურგით იდექით და მე არავის გახსოვდით… ეგეც არაფერი…. მთელი ცხოვრება მარტო ვიყავი… ახალი არაფერია…. ერთხელ მაინც ჩემზე გიფიქრიათ? მაგრამ დრო გადის და მეც ნაკლებად მაწუხებს სიმარტოვე… კარგიც არის იცით? : ) ვზივარ ჩემთვის, ვუყურებ ფილმებს, ან რამე სერიალს, ან უბრალოდ მუსიკას ვუსმენ და დრო გამყავს… უკვე ისიც ვისწავლე რო ყოველ დაძახილზე არ უნდა გამოვიქცე… მერე ისევ თავიდან იწყება ჩემი დადანაშაულება… ეხლა იმას ვფიქრობდი პროფესია მაინც რო ნორმალურად ამერჩია ცოტათი მაინც ვიქნებოდი ბედნიერი… იურისტი?მე? არ გამოვიდა…. რაც მაინტერესებდა იქ უნდა მესწავლა და არ უნდა მეფიქრა სხვეის სიამოვნებაზე…. მაგრამ უკვე გვიანია… შეიძლება ოდესმე თუ გამიჩნდება სურვილი ჩემი ცხოვრების თავდაყირა დაყენების იქ ჩავაბარო სადაც მინდოდა…. მანამდე კი წავალ რამეს ვუყურებ, ან რამეს წავიკითხავ… ან ჩავრთავ ipodს , მივაშტერდები რაიმე წერტილს ყავით ხელში და ვიფიქრებ… არაფერზე….
მერამდენედ, კედელზე ვაჭედებ ცას
და ვუბარებ, რომ არსად წავიდეს -
ვიპოვი – მოვკლავ.
და მაინც ყოველ დილით
ცა მეპარება თითებს შორის
და სადღაც მიდის.
ეგ არაფერი.
დავაბრალოთ დაუდგრომლობას,
მომთაბარე სხეულის ლტოლვას,
და დავივიწყოთ.
უკვე მერამდენედ ვკარგავ ჩაის კოვზს
და აღმოვაჩენ აივანზე,
გამზადებულს გადასავარდნად.
ეგ არაფერი.
მივეჩვიე თვითმკვლელ საგნებს
და ამ საგნების ჩემდამი მიუჩვევლობას.
მერამდენედ მიჯიუტდება დრო და
საკუთარ ნაღრძობ ბუნებას ავლენს,
საათის ისრებს ატრიალებს უკან და – ტირის.
ეგ არაფერი.
მივეჩვიე დაკომპლექსებულ ცნებებს,
რომლებსაც საკუთარი განსაზღვრება აშინებთ.
მერამდენედ ვეძებ საკუთარ სხეულზე ხალს
რომელიც ერთხელ აღმოვაჩინე
და მას მერე აღარ მინახავს.
ეგ არაფერი,
მივეჩვიე საკუთარ სხეულს,
ბავშვობიდან ამას ვცდილობდი.
მერამდენედ ვეძებ კარს,
საიდანაც სიბნელე მოჩანს
და მერამდენედ ვპოულობ,
მაგრამ ვერ გამიღია.
ეგ არაფერი.
მივეჩვიე, რომ გასაღები ყველაფრის -
არ მაქვს.
მერამდენედ გავდივარ სახლიდან მარტო
ისევ უმიზნოდ სახეტიალოდ.
ეგ არაფერი.
მივეჩვიე, რომ ჩემს მიზანს უმიზნოდ თვლიან.
მერამდენედ ვეძებ შენში მეოთხე განზომილებას
და მერამდენედ ვპოულობ.
მიკვირს, რომ დღემდე ვერ მივეჩვიე.
Posted in Just,რა | Tagged პოეზია | 2 Comments »
19 ნოემბერს კინოთეატრ ამირანში გაიმართა ახალი მთვარის მსოფლიო პრემიერა!
ყველაფერი იმით დაიწყო რო სადღაც 2 საათზე მივედი ამირანში
უკვე მიტანილი იყო ხეები. სავსე იყო მწვანე რაღაცეებით იქაურობა რო შევედი
Posted in Twilght | Tagged Amirani, Event, New Moon, The Twilight Saga, TheVolturi, Twiilight.ge | 2 Comments »
ვინც ფიქრობს რო ეს ქალი ნორმალურია იმის მაუსი არ ვნახო ჩემ ბლოგზე :@
პირველად ეს კლიპი ამ ზაფხულს ვნახე და პირველად ცხოვრებაში არ ვიცოდი რა მეთქვა ყბა ჩამომივარდა მეთქი WTF?????
შიგა აქ!
ვოტ ტაკ!
აი არ ვიცი რაღაცა გულის ამრევი მოძრაობებია, არც სექსუალურია რა ჯანდაბაა რა უბედურება საშინლად მაღიზიანებს, ეხლა ტელევიზორია ჩართული და იქ გადიოდა და უცებ მივხვდი როგორ ვერ ვიტან მეზიზრება და უარყოფით ემოციებს მიგროვებს:@
:პუკე:
ფუ აი :დ
არ ვიცი
მეზიზღება
ამ კლიპს ჯობდა დამდგარიყო ემღერა და უკან 3 გოგოს ხელები ექნია :@
აუუუ და :@
აი ბეჭებს რო იგდებს ის განსაკუთრებით wtf მომენტია
Posted in Just,რა, მუსიკა | Tagged shakira, wtf, youtube | 3 Comments »
იმდენი ვიწვალე ვერაფრით ჩავსვი ისე რო ბლოგის გახსნისას ჩაირთოს ! Crap!
Posted in მუსიკა | Tagged Arctic Monkeys | 3 Comments »
Posted in Just,რა, Twilght, ლიტერატურა, ფოტოგრაფია | Tagged Bday, Gift, he, Twilight | 4 Comments »
ზოგჯერ როგორ ვივსები ენერგიით ასე მგონია ყველაფერს შევძლებ სუპერ ძალები მაქ და რო მომტეხო რამე ხასიათს ვერ გამიფუჭებ მაგრამ არ არსებობს რო დიდხანს გაგრძელდეს ასე…. მერე ისევ ყურებჩამოყრილი ვზივარ 1 კვირა ან 2…. ხანდახან 3იც…. თითქოს ბევრს არაფერს ვითხოვ…საშინლად ცოტა მჭირდება ბედნიერებისთვის…. არც შვეიცარიის ბანკში ვოცნებობ ანგარიშებზე, არც რამე შიკარნი მანქანაზე არც დიიიიიიიდ სახლზე მელ გიბსონის მეზობლად, არც ძვირფასეულობაზე, არც გუჩის ან შანელის ზმანებზე…. უბრალოდ ბედნიერი მინდა ვიყო )) მინდა რო ბედნიერების ხსენებაზე თვალები ცრემლით არ მევსებოდეს, ყელში ბურთი არ მეჩხირებოდეს….
ალასკაზე მინდა ცხოვრება, მსოფლიოში ყველაზე მოსწაყენ ადგილას… სადმე თოვლის ნამქერში ჩავდგამდი პატარა ლამაზ სახლს და ვიცხოვრებდი იქ… წიგნები მექნებოდა ბევრი, ფილმები…. შენ… და ყოველ დილას მზე რო ამოვიდოდა ეგრევე ავდგებოდი… ნაკლებს ვიძნებდი… არ დავწვებოდი იმაზე ფიქრით იქნებ სიზმარი მაინც მესიზმროს ნორმალური თქო…
ბოლოს და ბოლოს რეალობა ჩემ ოცნებებზე უკეთესი იქნებოდა…
რთულია… რთულია და მესმის კიდევაც მაგრამ მთავარია ის რო 24 საათი მხოლოდ ამაზე ფიქრობს ტვინი, თუ გული თუ ორივე… ბოლოს და ბოლოს ერთამანეთს გაუგეს….
გაუგეს და ეხლა მართლა აზრი აღარ აქვს სამყაროს თუ უნდა თავდაყირა დადგეს
მე ვიცი რა მინდა
და მთავარი მხოლოდ ესა )))
When you need directions then i’ll be the guide
For all time.
For all time.
Posted in Just,რა | Tagged ალასკა, dream, Dream House, SNow | 5 Comments »
რისიც ყველაზე მეტად მეშინოდა ის ხდება. მარტო ვრჩები.ყოველთვის რაღაცა მაწუხებს. 2009 წელი დიდ წითელ ხაზგადასმულია წელიწადია ჩემთვის… 1 იანვრიდან მოყოლებული ყველაფფერი ნელ ნელა უარესისკენ მიდის. აღარ მინდა 2010იც ასევე გაგრძელდეს. რაღაც უნდა შევცვალო. ზოგჯერ რაღაცა ენთუზიაზმით ვივსები მაგრამ ვინმემ აუცილებლად უნდა ჩამიჯვას :ბის:
ნუ ეს ყველაფერი არ მეყოფოდა გეგონება და ჯანმრთელობაც რავი მემგონი ვკვდები 
ზაფხული არ იყო ცუდი ნამდვილად მაქსიმალურად ვცდილობდი არ მეფოქრა ვდებილობდი და ა.შ.
მაგრამ ბოლო კვირაში მარტო დავრჩი ჩემ თავთან , + ამას ბევრი ცუდი რარაცაც მოხდა და საბოლოოდ 3 ჯერ მქონდა შეტევა… ჯერ გული მეგონა.
აი ესე ვიჯექი და უცებ დავიკეცე ცხრად გულზე მაწვებოდა რაღაცა საშინლად მძიმე ჯერ ძალიან მტკიოდა მერე ვერარც ვსუნთქავდი : ) მთელი სხეულიდან რაღაცა დაიძრა და ერთ ადგილას აფეთქდა ნუ ასეთი შეგრძნება იყიო ყოველ შემთხვევაში… რაღაცეები დამალევინეს ყველას გული ეგონა. თან სოფელშ ვიყიავი. წნევა ჯერ მაღალი მქოონდა მერე უცებ დავარდა მერე ვაბშე აღარ იზომებოდა. რაღაც მომენტებში ვგრძნობდი როგორ ვითიშებოდი მარა არ გავთიშულვარ მაინც. ყველა დებილივით დარბოდა წყალი ვერ მომიტანეს : დ მერე ექიმთან წამიყვანეს… ექიმმა განაცხადა იგუდება ვერ ხედავთ რა ფერი ადევს წაიყვანეთ ხელს ვერ მოვიკდებ არ მოკვდესო :დ იმდენად გავბრაზდი იმდენად მინდოდა მომეკლა, ავდექი და უცებ ვიგრძენი როგორ მომეშვა მთლიანად ტკივილი და ნორმალურად ვსუნთქვადი. ნუ ნერვოლოგი ბრძანდებოდა ქალბატონი და განაცხადა ნერვოზული შეტევა იყოო…. არ ვიცი აი ლიცენზია ეგეთ ექიმს თავზე ხო უნდა დაახიო. ნუ ამან გამიარა თუმცა მთელი 2 დღე ძლივს დავდიოდი სულ სუსტად ვიყავი და ა.შ. წამლების მტელ არმიას რო ვსვამდი მომიხსნა ექიმმა . რა იცი იქნებ მაგათ მოგცა ალერგია თუ რაღაცა ჯანდაბაო. 2 დღის მერე დილას გამეღვიძა ასე 7 იქნებოდა ტკივილმა გამაღვიძა ისევ. მაგრამ გამირა 2 წუთში. იმ დღესვე ისევ გამიმეორდა. თან უკვე ვიცოდი როგორც მეტკინებოდა და ვცდილობდი პანიკაშ არ ჩავვარდნილიყავი აქედან გამომდინარე სუნთქვა ისე აღარ მიჭირდა მაგრამ უფრო მაგრად მტკიოდა. წამიყვანეს ექიმთან ისევ. ბაბუაჩემის ძმამ შუა გზაზე მუხრუჭის რაღაცა გაუწყდა მანქანაზე მერე დავურეკეთ ბაბუაჩემს მოვიდა გადავჯექით იქით და წავედით საავადმყოფოში ( იმის თქმა დამავიწყდა რო იმხელა სოფელში სულ 2 ექიმია და არც ერთი არ იყო სახლში იმ დღეს)სანამ მივიდოდით მანამდე უცებ გამიარა ტკივილმა და მერე დაიწყეს ამათ ყვირილი თუ რაღაცა პროსტა ვკვდებოდი და რა დღეში იყვნენ ისე გავბრაზდი რო უცებ ისევ დაიწყო :დ მივედით საავადმყოფოში და ბაბუაჩეის მანქანა გაჩერდა და “მატორმა დაასტუკაო” გავიგონე. ნუ შემიყვანეს დებილი ექიმები დამდგნენ თავზე 30 მემგოინ. არ მაცლიდნენ სუნთქვას მოკლედ ეს არაფერი არ არის გული არაფერ შუაშია ნერვიული შეტევა აქო. ხოდა სპაზმების მოსახსნელად ნოჟპას გაგიკეთებთო გამიკეთეს და ზუსტად 2 წუთში ტკივილმა იმენა პიკს მიაღწია :დ კინაღამ ჭკუიდან გადავედი მერე ამიშვა კარდიოგრამა გადამიღეს გამოვედი … ამჯერდ ბაბუაჩემის მეორე ძმა მოვიდა ჩვენ წასაყვანად და გამაფრთხილა ამ მანქანასაც რო რამე მოუვიდეს გადაგაგდებო :დ მოკლედ მივედით სახლში მარა მხოლოდ საბურავი გაუსკდა :დ I’m CURSED!!!!!!!!!!!!!! ჩმოვედით თბილისში ხოდა ჩემ ექიმტან უნდა მივსულიყავი მარა გადავდე 1 2 დღით თათტას ჯვრისწერა იყო და მეჯვარე ვიყავი მეთქი მერე მივალთქო… ნუ აი ძაან ნერვები მომეშალა კაბა ვერ ვიყიდე თან ცუდად გავხდი. ვერ დავდიოდი. ყველაფერი სმაად მეჩვებეოდა :დ წამოვედი სახლში და ჩემი ძველი კაბა გადმოვიღე და დავიძნე … დილის 6 საათი იყო ავდექი…. ვიარე ვიარე მეთქი გამივლის გამივლის მერე დედაჩემი გავაღვიძე ნოჟპა გამიკეთე იქნებ გამიაროს თქო სასწრაფოს გამოვუძახებო არა თქო სანამ არ ვიგრძენი რო უფრო და უფრო მტკიოდა არ გამოვაძახებინე მოვიდნენ რაღაცა ბლა ბლაბლა რაღაცას გაიკეთებთ თან დაგაძნებს და მოუსვენებო მეთქი არაააააააააააა 2 საათში მეჯვარე ვარ ხოდა რაღაცა ტაბლეტი მომცეს დალიე ცოტა აგიშვებსო მარა ნწ…. მერე საავადმყოფოში უნდა გადაბიყვანოთ ცუდადააო თავი გავიგიჟე მერე ჟანგბადი უნდა გასუნთქოთო მაგაზეც გავიგიჟე თავი მერე ნემსი გავაკეტებინე რრაცა ტკივილიგამაყუჩებელი ასე 1 საათით ჩაიძნეო და მერე მოვატყუე გამიარა თქო და წავიდნენ რო ჩამეძნა კიდე მტკიოდა მარა იმდენად მეძინებოდა დავიკიდე. :ბის:
ეს იყო ბოლო შემთხვევა აღარ გამმეორებია შეტევა. ტავზეც გადამირეს ყველაფერზე შემამოწმეს და თავი ნერვოპათოლოგთან ამოვყავი. ხოდა ვსვამ ეხლა ანტიდეპრესანტებს :დ
ჭირი იქა ლხინი აქა :ბის:
Posted in Just,რა | 1 Comment »
იმდენი ვეხვეწე ღმერთს wanna die wanna die თქო მემგონი გადმომხედა….. ოღონდ ნახევრად სიკვდილი არ მითხოვია…. არც ის მითხოვია მეკაიფე თქო. ალბათ დგას და მიყურებს როგორ ვეხვეწებოდი ოღონდ ეხლა არ მომკლა თქო დაა კვდება სიცილით კი ვარ ღირსი…. იმ მომენტებში როცა ვაცნობიერებ მართლა შეიძლება მოვკვდე სიკვდილი სულ აღარ მინდა…. მარტო ჯანმრთელობაც ხო არაა არა? დავიღალე საშინლად… ხანდახან ვფიქრობ არც ექიმი მინდა არც არაფერი თქო მარა მაინც მეშინია, სულ მეშინია და სულ შემეშIნდება და ასე ვიცხოვრებ და მოვკვდები შიშით…. როგორი ცარიელი ვარ ჰუჰ… მეზარება ეხლა ყველაფრის მოყოლა… მერე როცა ცოტა ადამიანურად ვიცხოვრებ როცა რაღაცა მექნება რაც თუნდაც 1 წუთით მაგრძნობინებს თავს ბედნიერ ადამიანად მერე დავწერ…………………
Posted in Just,რა | Tagged death | 2 Comments »
მოკლედ ალბათ გახსოვთ წინაში თუ წინის წინა პოსტში ნახსენები “დეპრესივ-აგრესივი”.
ნუ მე კი მახსოვს და აი არ ვიცი როგორ ვარ, ყველაფერზე ვბრაზდები ყველაფერზე ნერვები მეშლება ადვილად გამოვდივარ წყობილებიდან და ააააააააა სუ ვტირივარ და სიმწრისგან რკინას გავღუნავ ალბათ.
ნუ ჩემი გლანდები რომელიც უკრაინაში პაეზდკის გამო დავიკიდე ისევ გამახსენდა, გამომდინარე იქიდან რო სულ სიცხე მაქ ისევ წავედი ექიმთან.
თან ჩემი უაზროდ მომატებული კილოგრამები.
თან უცებ.
მეგონა ჩემი ბრალი იყო, მარა ჭამა მე არ მიყვარს, მაკში მე არ დავდივარ, სახლშიც იმიტომ ვჭამ რო არ წავიქცე. კოკაკოლას არ ვსვავ, ცომეულს არ ვჭამ, ნამცხვრებზე შოკოლადებზე ხო ვაბშე საუბარი ზედმეტია, ტკბილის ატანა აღარ მაქ, ნაყინს ვერ ვიტან!
+ ფიტნესი!
და არცერთი დაკლებული კილოგრამი!
ხოდა მოკლედ თურმე ეს ჩემი გლანდები სასწაულებს ჩადის.
რას მე ვერ დავიმახსოვრე ჯერ კარგად.
3 თვის წინ გადაღებულ ეხოზე ყველაფერი იდეალური იყო. ეხლა ძაან როჟები კერა იმ კაცმა.
რარაც არ მოეწონა მარა ვერ გავიგე რა იყო ნი ტაკ.
ნუ ჩემი ექიმი იქვე იყო და იმედია რო მივალ მერე მეტყვის.
ამას + ის რო დღეს 10 საათიდან ვიდექი რიგში. სიცხემ ამიწია მაკანკალებდა ამ სიცხესი და თან ნერვებიც ნელ ნელა ღიზიანდებოდნენ. პროსტა ვთხოვე რო იქნება ამხელა რიგში ტყუილად ნუ დამაყენებ მაინც სუ ნაცნობებს უშვებ წინ და აქ ნუ გამაფშეკინებ ფეხებსთქო.
კაიო ვნახოთო.
არ ვიცი რამდენი კაცი შეუშვა ურიგოდ!
პირველად გამიჩნდა სურვილი რო ადამიანი მომეკლა.
ისეთი სახით ვუყურებდი რო თვალს მარიდებდა.
ბოლოს ორი ვარიანტი იყო ან მაგრად უნდა გამეჩეჩა ან ჩამეკლა :ბის:
ჰოდა თავი დავხარე და ვიტირე ცოტა მომეშვა :მო:
სამაგიეროდ ისევ ვკანკლებდი 
ფსიქიურად გაუწონასწორებელი აგვხდი. აი რავიცი რა დავიფიიცო ის გოგო რო ვნახო სადმე და კვდებოდეს და დამხარებას მთხოვდეს იქვე ჩამოვჯდები და ვუყურებ როგორ იტანჯება :უსერ:
ხო მოკლედ ექიმმა ამიხსნა რო ეს ჩემი აგრეივ-დეპრესივ-ტირილი ჩემი ბრალი არ არის. რაღაცა მაქ არეული ტავში. ხოდა ცოტა ხანი აიტანეთო :უსერ:
ამიტანეთ ცოტა ხანი.
ვინმე რო მოვკლა ალბათ არც დამიჭერენ!
გამუდმებულ აფექტის მდგომარეობაშI ვარ!
ჰოდა კიდე აი ფეხმძიმე ქალებზე უნდა აღვნიშნო აუცილებლად. ნუ ეხლა ის კლინიკაა და დადიან ორსულებიი მარა ქუჩაში სადაც არ უდნა გაიხედოს კაცმა ყველა ფეხმძიმედაა ვინც კაცი არაა. თან ყველას ლამაზი მუცელი აქ ყველა გამხდარია ყველა ფორმაშია .
მოკლედ ერი მრავლდება მე ვგიჟდები!
სულ ეს იყო.
მადლობა ყურადღებსთვის :bis:
wanna screeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeam and kiiiiiiiiiiiiiiiiiiill
:user:
from http://aleevilsoldier.deviantart.com
Posted in Just,რა | Tagged crazy | 3 Comments »
Archive
twilight
Online / Counter
Follow My Blog
-
Blog Stats
- 12,045 hits
-
Meta
