Feeds:
Posts
Comments

რამდენი ხანი ვარჩევდი შესაფერის სათაურს ბლოგისთვის, ძალიან დიდი ლისტი შედგა საბოლოოდ მაინც ვერ ავაჩიე გუშინ სანიმ დისკები მათხოვა სერიალის ქვია My so called life, და უცებ ჩამიჯდა თავში და დავარქვი თან კარგად ჯდება, მომბეზრდა სასაფლაოები და დამარხული ოცნებები თუმცა არც ისე ოპტიმისტური განწყობის ადამიანი ვარ ასე რომ არაჩვეულებრივია მემგონი, რას ფიქრობთ? მეორე ვარიანტი მქონდა A life in words and music მაგრამ საბოლოოდ ჰედერზე მივაწერე თუმცა მემგონი არ უხდება :ს

გუშინ კარგი იყო თავიდან დილას გავიღვიძე და მერე სანი ვნახე  ვიდებილეთ )) და მერე მაკას შევხვდით ჩვენი ჭკუით არტ კაფეში და მერე აღმოჩნდა რო აქტ კაფე ქვია :სპყ:

ნაგვის ყუთის ძიებაში

Random Pic: ნაგვის ყუთის ძიებაში

საღამოს საშინელი ამბავი გავიგე. თუმცა მჯერა ყველაფერი გამოსწორდება და ყველაფერს შევძლებთ.მიუხედავად  იმისა რო ვტიროდი  მაინც მქონდა რაღაც შეგრძნება რო ყველაფერი კარგად იქნება. ოღონდ ვერ გავარჩიე რა იყო, მართლა წინათგრძნობა იმისა რომ ყველაფერი კარგად იქნება, თუ უბრალოდ დიდი სურვილი იმისა რო ყველაფერი კარგად იყოს… Doesn’t matter anyway….  ყველაფერი ჩვენზეა დამოკიდებული… საკუთარ  ცხოვრების სცენარს თავადვე დავწერთ…

ჰოდა მე რა მე ვიქნები დღეს რა ვნახე რო არ დავწერო ))))

Whip It[2009]

დრიუ ბერიმორს რეჟისორობაც დაუწყია)) გასართობად მშვენიერი ფილმია )) თუმცა ფილმის გამო არ ვწერ ამ პოსტს. ძალიან ლამაზი საუნდტრეკები აქ. თითქმის ყველა მომეწონა.

Whip It [ost]

ხოდა აღმოვაჩინე ერთი ცოტა მოდებილო  მაგრამ კარგი სიმღერების ავტორი ))
Jens Lekman…
კარგი მუსიკაა იმ გაგებით რო არ გგრუზავს რაღაც მსუბუქია და სასიამოვნო მოსასმენი.

1 ალბომი გადმოვწერე და გაგიზიარებთ

სატესტოდ ამ სიმღერას მოუსმინეთ ჯერ თუ მოგეწონებათ შეგიძლიათ ალბომიც გადმოწეროთ ))

Jens Lekman – Your Arms Around Me

ეს თვითონ ალბომი

Password: cursed

jens Lekman – Nights Fall Over Kortedala

ჯგუფი რომელსაც ბოლო რამოდენიმე დღეა აქტიურად ვუსმენ!    სამოთხეში მუსიკა თუ  იქნება დარწმუნებული ვარ   ამათი სიმღერები იქნება ფლეილისტში მხოლოდ. არანორმალურად სასიამოვნო მუსიკაა. ძილის წინ ჩართავ დაიძინებ ისე რო  უცებ დრამის  ბრახუნი არ გააგღვიძებს  )))

ჯგუფი შეიქნმა 1979 წელს შოტლანდიაში Robin Guthrie-ის (guitar, drum machine) და Will Heggie-ის (bass guitar) მიერ.ჟანრი : Dream pop. მოგვიანებით მათ გაიცნეს Elizabeth Fraser რომელიც მათი ვოკალისტი გახდა.პირველი რელიზი გახლდათ  Garlands 1982 წელს. ყველაზე მეტად ყურადღებას Elizabeth Fraser -ის ვოკალი იქცევდა. 1983 წელ გამოვიდა მეორე ალბომი Head Over Heels , თუმცა ალბომის გამოშვებამდე ბენდი დატოვა   ერთ-ერთმა დამაარსებელმა Will Heggie-მა. 1983 წელს ბენდმა მონაწილეობა მიიღო This Mortal Coil-ის  პროექტში სადაც გაიცნეს მათი მომავალი ბასისტი Simon Raymonde (იმჟამად Drowning Craze-ის წევრი).

90იანების ბოლოს ფაქტიურად მოკვდა ჯგუფი. ბოლოს ერთად 2008 წელს იხილა პუბლიკამ, როცა Q Awards Inspiration Award მიიღეს.

დანარჩენი ნახეთ აქ )))

Cocteau Twins On Last.fm

Cocteau Twins On Wikipedia

Cocteau Twins  Official Web Site

ეს ის ალბომები რაც მე გამაჩნიa))

Hope you enjoy it <3

PASSWORD : cursed

Cocteau Twins - Garlands

Cocteau Twins - Garlands

Continue Reading »

Bye Bye 2009

წესით შემაჯამებელი პოსტი უნდა დავწერო, მარა არ ვიცი რა გამოვა.ეს წელიწადი რაღაც საშინლად გრძელი, დატვირთული, როგორც ცუდით ისე კარგით, მაინც მალე გავიდა.

წინა 2009 ახალ წელს ტრადიციულად მოწყენილი შევხვდი, არ მოდის ეს  საახალწლო განწყობა არასოდეს. რაღაც ცუდ ხასიათზე ვიყავი, ვიტირე კიდეც. მოკლედ ცუდად დაიწყო… მერე  იანვარში მეილი მომივიდა? არა! უნივერსიტეტში გავიგე აისეკის გაცვლით პროგრამაზე უკრაინაში. პრეზენტაციას თუ რაც ქვია დავესწარი, დიდი არაფერი თქო და წამოვედი. მერე რატო ავიჩემეთ მე და ლანამ არ ვიცი,  იმდენი ქნა მოკლედ  სივი შევავსე (ორივესი, აქ არ იყო და მობილურით მკარნახობდა რა ჩამეწერა)  გავაგზავნე და მეორე დღესვე დაგვიბარეს გასაუბრებაზე, ლანა აქ არ იყო და ვერ წამოვიდა, მე ძლივს გავეტიე ნინო წამყვა მახსოვს ) , იქ რაღაც სტრანნი ხალხი იყო, თან მერე სამი მუშკეტერიც მოვიდა :დ  კედელთან ჩამწკრივდნენ და ერთნაირი სახეებით იდგნენ!  ნუ რა ვცოდი მერე კიევში ერთად თუ ვიბოდიალებდით და ოდესაშიც ერთ ოთახში ვიცხოვრებდით)))  მოკლედ  გასაუბრება გავიარე, მეორე ეტაპიც, მაგრამ ლანას გარეშე არ მინდოდა,  ლანა  რო ჩამოვიდა უკვე გვიანი იყო!  ბოლო ეტაპი იყო დარჩენილი, მაგას კიდე არცერთი არ ქონდა გავლილი. ხოდა მაინც წავიყვანე ძალით  )) რაღაცეები ვიბოდიალეთ ა.შ. მანამდე დავრეკეთ ხოდა მოკლედ გამონაკლისი დაუშვეს, ლანამ სამივე ეტაპი გაიარა იქვე უცებ. და   3 დღე გვქონდა თუ რაღაც მოსამზადებლად! პასპორტიც კი არ მქონდა, წავედი გადავიხადე ფული გავაკეთე უცებ, 3 დღე წინ და უკან დავრბოდით, არ მახსოვს რას ვაკეთებდით მოკლედ  მერე წავედით. კარგი იყო მართლა, ამაზე პოსტიც მაქ დაწერილი, ეხლა უფრო მენატრება იქაურობა.

UA

UA Lviv

მერე რო ჩამოვედი   რაღაცა ისევ შენელებულ კადრში გაგრძელდა ცხოვრება.

Continue Reading »

იმაზე კარგი გამოვიდა ვიდრე მეგონა…

Enjoy <3

70იანი წლების  როკ ბენდი რომელიც შედგებოდა თინეიჯერი გოგონებისგან 1975 წელს დაარსდა, კარიერა საკმაოდ მოკლე იყო გაგრძელდა 1979 წლამდე.

* Cherie Currie, lead vocals and keyboards
* Joan Jett, rhythm guitar and vocals
* Lita Ford, lead guitar
* Jackie Fox, bass guitar and vocals
* Sandy West, drums and vocals

ატვირთული მქონდა და ბარემ იყოს აქაც..იქნებ ვინმეს დააინტერესოს )))

The Runaways – Live In Japan(1977)

Continue Reading »

BOKEEEEEEEEEEEEH!!!!!

დღეს  პირველად გამომივიდაა (ნუ ადრე არც მომინდომებია მარა მაინც..) , ვხტუნაობდი სიხარულისგან მერე ნაძვის ხე ავიღე ხელშსი და დავათრევდი  ნორმალურ განათებას ვეძებდი :D
მოკლედ ისეთი არაფერია არც წმინდაა გამოსახულება მარა მე მიხარია :უსერ:
თან  ციფრულით გადავიღე ბოლო ბოლო

თვაილაითი აშტერებს!
სანამ თვაილაითის ფორუმი გაიხსნებოდა ფილმებს ვუყურებდი ან რამე TV შოუებს
მერე თვაილაითის ფორუმი გაიხსნა და
ხიდან ხეზე გადახტომის მომენტებში შეცდომების აღმოჩენას ვცდილობდი
ხოდა მერე წიგნები ჩამოვიდაა
მერე პრემიერა
მერე ფორუმს მივაკვდი და ჩავკვდი ))
ჩავკალი სული ჩემში :D

ხოდა ცოტა ხნით ტაიმაუტი ავიღე შევეშვი ფორუმს
ფილმებს გადავავლე თვალი
მუსიკის მოსმენაც დავიწყე , I mean თაილაითის და ნიუ მუნის საუნდების და სქორების გარდა :D

ხოდა ეხა რა ვნახე

უსახელო ნაბიჭვრები/ Inglourious Basterds

9/10

რავი საშინლად მომეწონა და უფრო მომეწონებოდა ინგლისურად რო მენახა და არა ცხვირზე შპილკა მოჭერილი თარგმანით.

ზაფხულის 500 დღე/ 500 Days of Summer

8/10

კარგი იყო ))მართლა ვისიამოვნე ყურებით , აი სიუჟეტი რო არასოდეს დაგავიწყდება ისეთი ფილმია.

ჯული და ჯულია / Julie & Julia

6/10

რაღაცნაირი სასიამოვნო საყურებელი, მერილ სტრიპი როგორრც ყოველთვის შეუდარებელი.თუმცა ისეთი დიდი არაფერი.

გახსნილი მკლავები /Los abrazos rotos

8/10

ალმოდოვარის ახალი ფილმი.ბევრს არ მოეწონა ვიცი, მაგრამ მე მომწონს, პენელოპაც უფრო და უფრო მიყვარდება.

ხო კიდე რაღაცეები ვნახე, მარა დამავიწყდა, ბლეიდი არ ითვლება.
დღეს კიდე

ოზის ჯადოქარი/ The Wizard of Oz

არ ვაფასებ

ადრე მქონდა ნანახი ძალიან ადრე და ოლმუვიდან სულ 30კბ-თი მომქონდა დღეს თავი გაგიჟა და გადავხედე. ლამაზია ))) განსაკუთრებით ცალკეული ფრაზები მიყვარს

As for you, my galvanized friend,you want a heart.
You don’t know how lucky you are not to have one.
Hearts will never be practical until they can be made unbreakable.

<3

და იქნება სისხლი/ There Will Be Blood

8/10

კიდე ამას გადავხედე, მეორედ ვნახე, პირველად დებილური რუსული თარგმანით ვნახე.  ჰოდა 2 წუთში მოვიდა ორივე ნაწილი ინგლისურის და ვუყურე მეორედ.და უფრო მომეწონა ვიდრე  პირველად. თან დენიელის თითებს ვასქრინშოთებდი ^^Eli და საერთოდ მასეთი ადმაინები ისე მაღიზიანებენ სიამოვნებით ვუყურე როგორ კლავდნენ


ხოდა ეხლა გადმოწერილი მაქ კოკო შანელზე ფილმი, ოდრი  ძალიან მიყვარს მაგრამ რატომღაც მგონია არ მომეწონება ფილმი :/

სულ ეს იყო..
არ ვიცი როდისდამეწყება თვაილაითომანია ისევ.იმედია მალე არა
მანამდე  ფილმები მაქ საყურებელი ბევრი და იქნებ რამე საჩემო TV შოუც ვიპოვო….

თითები….

დამანებეთ რა თავი. როდის უნდა მორჩეთ ჩემ დადანაშაულებას ყველაფერში. დეპრესიაში ყოფნა მაინც მაცალეთ. ამომასუნთქეთ.მერე კიდე მეკითხებით რატო მინდა გაქცევა? და დარჩენა რატო უნდა მინდოდეს? აქ არაფერი მაქ … რაც დამაკავებს….თავის დროზე ყველა ჩემ თავზე წინ დაგაყენეთ…  მერე აღმოჩნდა რო ზურგით იდექით და მე არავის გახსოვდით… ეგეც   არაფერი…. მთელი ცხოვრება მარტო ვიყავი…  ახალი არაფერია….  ერთხელ მაინც ჩემზე გიფიქრიათ?   მაგრამ დრო გადის და მეც ნაკლებად მაწუხებს სიმარტოვე… კარგიც არის იცით? : )  ვზივარ ჩემთვის, ვუყურებ ფილმებს, ან რამე სერიალს, ან უბრალოდ მუსიკას ვუსმენ და დრო გამყავს… უკვე ისიც ვისწავლე  რო ყოველ დაძახილზე არ უნდა გამოვიქცე…  მერე ისევ თავიდან იწყება ჩემი დადანაშაულება…  ეხლა იმას ვფიქრობდი პროფესია მაინც რო ნორმალურად ამერჩია  ცოტათი მაინც ვიქნებოდი ბედნიერი… იურისტი?მე? არ გამოვიდა….  რაც მაინტერესებდა იქ უნდა მესწავლა და არ უნდა მეფიქრა  სხვეის სიამოვნებაზე…. მაგრამ უკვე გვიანია… შეიძლება ოდესმე   თუ გამიჩნდება სურვილი  ჩემი ცხოვრების თავდაყირა დაყენების იქ ჩავაბარო სადაც მინდოდა….   მანამდე კი წავალ რამეს ვუყურებ, ან რამეს წავიკითხავ… ან ჩავრთავ ipodს , მივაშტერდები რაიმე წერტილს ყავით ხელში და ვიფიქრებ… არაფერზე….

 მივეჩვიე

მერამდენედ, კედელზე ვაჭედებ ცას
და ვუბარებ, რომ არსად წავიდეს -
ვიპოვი – მოვკლავ.
და მაინც ყოველ დილით
ცა მეპარება თითებს შორის
და სადღაც მიდის.
ეგ არაფერი.
დავაბრალოთ დაუდგრომლობას,
მომთაბარე სხეულის ლტოლვას,
და დავივიწყოთ.

უკვე მერამდენედ ვკარგავ ჩაის კოვზს
და აღმოვაჩენ აივანზე,
გამზადებულს გადასავარდნად.
ეგ არაფერი.
მივეჩვიე თვითმკვლელ საგნებს
და ამ საგნების ჩემდამი მიუჩვევლობას.

მერამდენედ მიჯიუტდება დრო და
საკუთარ ნაღრძობ ბუნებას ავლენს,
საათის ისრებს ატრიალებს უკან და – ტირის.
ეგ არაფერი.
მივეჩვიე დაკომპლექსებულ ცნებებს,
რომლებსაც საკუთარი განსაზღვრება აშინებთ.

მერამდენედ ვეძებ საკუთარ სხეულზე ხალს
რომელიც ერთხელ აღმოვაჩინე
და მას მერე აღარ მინახავს.
ეგ არაფერი,
მივეჩვიე საკუთარ სხეულს,
ბავშვობიდან ამას ვცდილობდი.

მერამდენედ ვეძებ კარს,
საიდანაც სიბნელე მოჩანს
და მერამდენედ ვპოულობ,
მაგრამ ვერ გამიღია.
ეგ არაფერი.
მივეჩვიე, რომ გასაღები ყველაფრის -
არ მაქვს.

მერამდენედ გავდივარ სახლიდან მარტო
ისევ უმიზნოდ სახეტიალოდ.
ეგ არაფერი.
მივეჩვიე, რომ ჩემს მიზანს უმიზნოდ თვლიან.

მერამდენედ ვეძებ შენში მეოთხე განზომილებას
და მერამდენედ ვპოულობ.
მიკვირს, რომ დღემდე ვერ მივეჩვიე.

© სალომე მხეიძე

 

19 ნოემბერს კინოთეატრ ამირანში გაიმართა ახალი მთვარის მსოფლიო პრემიერა!

ყველაფერი იმით დაიწყო რო სადღაც 2 საათზე მივედი ამირანში

უკვე მიტანილი იყო ხეები. სავსე იყო  მწვანე რაღაცეებით იქაურობა რო შევედი

Continue Reading »

Older Posts »